feministyczno-genderowo-queerowa mozaika myślowa
Zakładki:
kontakt:
O nas
Gender studies
.ORG
Queer
Źródła
Domownicy
Stali goście


Miłość nie wyklucza - żądamy ustawy o związkach partnerskich!
piątek, 19 marca 2010
Terapia

Uczestniczyłam w zajęciach prowadzonych przez pana terapeutę (z tytułem doktora nawiasem mówiąc).

Ćwiczyliśmy między innymi komunikację interpersonalną. Prowadzący nas nauczał i pouczał, żeby zawsze wysłuchać drugiej strony, wczuć się w jej odczucia, nie etykietować i nie kierować się stereotypami.

Bardzo pewny siebie i zadowolony starał się nam umilić czas zajęć swoistym humorem.

Humoru (w podobnym stylu) było sporo ale jeden "żart" zapamiętałam szczególnie. Dyskutowaliśmy akurat na temat liczby samobójstw popełnianych przez osoby cierpiące na depresję w zależności od płci.

Według statystyk kobiety trzykrotnie częściej podejmują próby samobójcze, ale mężczyźni są dwukrotnie bardziej skuteczni. Prowadzący stwierdził także, że mężczyźni przy tej okazji dokonują destrukcji ciała, a kobiety nie. I podsumował "kobiety chcą zawsze dobrze wyglądać".

Koleżanka, z którą siedziałam stwierdziła, że to był dowcip i się śmiała, mnie to jakoś nie rozśmieszyło...

09:04, kobietawkryzysie
Link Komentarze (3) »
poniedziałek, 15 marca 2010
Napisz tekst do Zadry

loZapraszamy do przysyłania tekstów do Zadry.

Deadline do najbliższego numeru to połowa kwietnia, ale zachęcamy bardzo do przysyłania propozycji tekstu jak najwcześniej, tak żeby można je było omówić i uzgodnić temat. Prosimy przysyłać teksty na adres: zadra@efka.org.pl

Oto kilka podpowiedzi co do tego, jak można redakcję uszczęśliwić:

Akceptujemy do druku teksty, w których z perspektywy feministycznej opisane, skomentowane czy przeanalizowane są sprawy dotyczące kobiet, feminizmu, zagadnień gender (płci kulturowej) w kulturze, polityce, życiu społecznym itp. Najciekawsze jest dla nas to, co dzieje się w Polsce, ale także sprawy kobiet na świecie pojawiają się ostatnio w Zadrze coraz częściej.

W każdym numerze pisma można przeczytać artykuły stałych publicystek/ów Zadry, ale z wielką przyjemnością publikujemy też nadesłane teksty, które spełniają wymogi publikacji. Ponieważ Zadra nie jest pismem akademickim, nie publikujemy prac seminaryjnych, magisterskich czy doktorskich, ani ich fragmentów – chyba że tekst jest bardzo ciekawy i napisany językiem lekkim i przystępnym.

Jakie teksty redakcja lubi?

interesujące
krytyczne
odkrywcze
napisane w nerwach i z gniewem
napisane ze stoickim spokojem
napisane zrozumiałym językiem
nie za długie (max. 27 000 znaków ze spacjami)
nie za krótkie (min. 4500 znaków ze spacjami)

Co tekst idealny powinien mieć? 

niedługi, zgrabny tytuł
niedługie, zgrabne śródtytuły
2-4 zdania notki biograficznej autora/autorki pod tekstem
powiew mądrości ;-)
humor i luz (bardzo mile widziane)
zdjęcia lub inne ilustracje do artykułu (to nie wymóg, ale redakcja to bardzo ceni)

Czego redakcja nie drukuje? 

bibliografii
przypisów
wierszy i opowiadań
żywotów świętych
tekstów pełnych zrzędzenia, narzekania i bezsilności


(Redakcja dostaje także dreszczy na plecach na widok i na dźwięk słowa „wszak”, ale radzi sobie z tym, zamieniając w Wordzie to ohydne słówko na zwyczajne „przecież”. Wszak na wszystko są sposoby ;-))

Nie dajcie się zniechęcić tymi wysokimi wymaganiami :-) Bardzo serdecznie zapraszamy do przysyłania tekstów. Autorki i autorzy zadrzanych tekstów mają zapewniony egzemplarz autorski pisma, nie mówiąc o satysfakcji i szacunku wśród ludzi i potomnych :-)

środa, 03 marca 2010
Manify

Pewnie wszyscy zainteresowani już wiedzą, ale małe podsumowanie gdzie, kiedy, o której i skąd ruszają manify w Polskich miastach:

 

Trójmiasto - 6.03 g. 12:00 Plac Solidarności (przy Stoczni Gdańskiej)

Poznań - 6.03 g. 14:00 ul. Ratajczaka, start przed wejściem do Starego Browaru

Olsztyn - 7.03 g. 12:00 Most Jana/Janiny

Warszawa - 7.03 g. 12:00 Plac Defilad

Toruń - 7.03 g. 13:00 starówka, pomnik Kopernika

Wrocław - 7.03 g. 14:00 Rynek, Pręgierz

Kraków - 7.03 g. 14:00 Rynek Główny

Katowice - 8.03 g. 16:00 Plac Szwewczyka

Łódź - 8.03 g. 16:00 pomnik Schillera

niedziela, 28 lutego 2010
Solidarny Marsz Kobiet Trójmiasto 2010

Rok 2010 to Europejski Rok Walki z Biedą i Wykluczeniem Społecznym. W tym roku obchodzimy również 100-lecie Międzynarodowego Dnia Kobiet. W związku z tym Solidarny Marsz Kobiet poświęcony będzie problemowi ekonomicznego wykluczenia kobiet.

Solidarny Marsz Kobiet Trójmiasto 2010

6 marca (sobota), godz. 12.00

Start: Plac Solidarności (przy Stoczni Gdańskiej)

Marsz otworzą: prof. Ewa Graczyk i Henryka Krzywonos-Strycharska

Zagra: Samba Rhythms of Resistance Trójmiasto

Zapraszamy wszystkich, także mężczyzn solidarnych z kobietami!

Uczestniczki i uczestnicy Marszu w pokojowej demonstracji przejdą ulicami Gdańska z Placu Solidarności do Placu Kobzdeja. Przypomną o takich problemach, jak: feminizacja ubóstwa, większe bezrobocie wśród kobiet, częstsze zwalnianie kobiet w czasie kryzysu, wymuszane samozatrudnienie, niższe zarobki kobiet, mniejsza liczba kobiet na kierowniczych stanowiskach, głodowe emerytury, brak żłobków i przedszkoli oraz przemyślanej polityki prorodzinnej, niewystarczająca pomoc socjalna, brak polityki równościowej.

Więcej informacji: tak.blox.pl

wtorek, 16 lutego 2010
Wystawa BERLIN-YOGYAKARTA na Uniwersytecie Gdańskim

Berlin-Yogyakarta, wystawa oraz pokaz filmów, projekt Kampanii Przeciw Homofobii

Otwarcie wystawy BERLIN-YOGYAKARTA połączone z projekcją filmów w niedzielę 21 lutego w holu Wydziału Filologicznego UG o godz. 14.00.

Wystawa „Berlin-Yogyakarta” przypomina o historii prześladowań osób nieheteroseksualnych przez nazistów, podczas ich panowania w Europie, jak również o fakcie, że prawa człowieka są niezbywalną własnością wszystkich ludzi, również lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transgenderowych.

Refleksja nad tragedią II wojny światowej skutkowała wydaniem szeregu dokumentów, podkreślających znaczenie praw człowieka i obywatela, w tym Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ oraz tzw. Zasad Yogyakarty.

Zasady zostały opublikowane w 2006 roku w formie deklaracji w indonezyjskim mieście Yogyakarta przez Międzynarodową Komisję Prawników. Deklaracja zawiera międzynarodowe standardy stosowania praw człowieka w odniesieniu do orientacji seksualnej oraz tożsamości płciowej.

W 70 lat po wybuchu II wojny światowej Kampania Przeciw Homofobii przypomina o zbrodniach, do których w skrajnych warunkach dyktatury doprowadziła homofobia właśnie oraz przeciwstawia im współczesne, międzynarodowe standardy praw człowieka.

Na tytuł wystawy składają się nazwy dwóch miast z różnych kręgów kulturowych, co podkreśla globalną skalę zarówno zjawiska wykluczania, jak i obowiązywania praw człowieka. Z nazwą Yogyakarty łączy się aktualna część wystawy, Berlinowi przypisana jest jej część historyczna, w której nakreślono początki i osiągnięcia ruchu na rzecz emancypacji osób nieheteroseksualnych oraz przedstawiono historię ich prześladowań  w faszystowskich Niemczech.

Po otwarciu organizatorzy zapraszają na projekcję filmów.

godz. 14.45

„Einstein seksu”, RFN 1999, 100 min., reż. Rosa von Praunheim

film fabularny - historia życia Magnusa Hirschfelda, lekarza, seksuologa i światowego pioniera ruchu na rzecz równouprawnienia osób nieheteroseksualnych. Jednym z wątków jest historia związku M. Hirschfelda ze znacznie młodszym od niego Karlem Giese.

godz. 16.30

„Inny od innych”, Niemcy 1919, 50 min., reż. Richard Oswald

Film niemy, edukacyjny, pierwszy w historii kina film o tematyce homoseksualnej, zakazany przez cenzurę w 1920 i zachowany jedynie we fragmentach. Konsultantem scenariusza był Magnus Hirschfeld, którego zobaczyć można w roli lekarza, Karl Giese wcielił się w głównego bohatera, wirtuoza skrzypiec Paula Körnera w wieku młodzieńczym.  W roli głównej Conrad Veidt z „Gabinetu doktora Caligari”.  Historia miłości muzyka do swego ucznia i wszechobecnego wówczas szantażu osób homoseksualnych.

godz. 17.30

„Paragraf 175” USA 2000, 80 min. reż. Rob Epstein i Jeffrey Friedman

film dokumentalny, nagrodzony m.in. na Berlinale i Sundance Film Festival – przejmujące relacje homoseksualnych ofiar nazistowskiego terroru, w większości byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Narratorem filmu jest Rupert Everett.

WSTĘP NA WSZYSTKIE IMPREZY WOLNY

Wystawa pokazywana będzie do dnia 12 marca 2010.

Projekt realizowany jest przy wsparciu niemieckiej państwowej fundacji Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość (Stiftung Erinnerung, Verantwortung und Zukunft), angażującej się na rzecz szerzenia wiedzy o zbrodniach nazizmu i pomocy jego ofiarom oraz przestrzegania praw człowieka w dzisiejszym świecie.

Partnerami projektu w Trójmieście są Międzywydziałowe Koło Naukowe Gender Studies

Uniwersytetu Gdańskiego oraz Doktoranckie Koło Naukowe „Na Styku”.

22:49, la_confiance_en_soi , zapowiedzi
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 15 lutego 2010
blogujące mamy - nowy projekt blogowy

Czas płynie. Gender.blox powstał jako idealnie oddolna inicjatywa w kwietniu 2006 roku. Już prawie cztery lata temu.

Zmieniamy się. Zmieniają się nie tylko nasze poglądy, wiedza, ale także nasze doświadczenia.

Kilka z nas, które zakładały gender.blox w międzyczasie zostało matkami. Zosia, arvata, iustitia, i ja, hermetia. A co ważniejsze - od samego początku towarzyszyło nam wiele mam.

Zainspirowane przygodą z gender.bloxem postanowiłyśmy z Zosia powtórzyć eksperyment i założyć blog mam. O jego celach świetnie pisze Zosia, więc pozwalam sobie wkleić jej wpis.

Zapraszamy do udziału w blogujacej grupie matek. Jesteśmy na etapie burzy mózgów - i każda konstruktywna burza i mózg są jak najmilej widziane! :)

Nasz adres: blogujacagrupamatek

***

Autorką pomysłu na ten blog jest Ala, która niedawno została matką.

Moja córka, zwana dalej Dzidzinem, jutro skończy 17 miesięcy. Jest wspaniała i nie wyobrażam sobie jak mogłabym jej nie mieć.

Wróć. Świetnie wiem jak było kiedy nie było Dzidzina. Mogłam wyjść z domu w 15 minut. Nikt nie szarpał mnie za ubranie kiedy właśnie malowałam oczy. Ginekolog nie kręcił głową na widok mojej źle zagojonej po porodzie szyjki macicy. Miałam czas na pracę, znajomych, fryzjera, kosmetyczkę, kawę, spanie, jedzenie, podróże. Poza domem poruszałam się w swoim tempie i nie czekałam na zakończenie inspekcji każdego pęknięcia w chodniku. Miałam talię i brzuch jak deska. Moje piersi nie przypominały uszu spaniela.

Żebyśmy się zrozumiały - Dzidzin jest wspaniałym dzieckiem i kocham ją nad życie. Bardzo jej chciałam, planowałam ciażę i kiedy okazało się, że to dziewczynka odetchnęłam z ulgą, bo kompletnie nie znam się na chłopcach i bałam się że mogę takiego uszkodzić na całe życie.

Myslałam, że się przygotowałam.

Tylko, że kiedy nie radziłam sobie z karmieniem piersią, zostałam zupełnie sama. Nie było przyzwolenia na nie-radzenie sobie, nie było zgody na butelkę, więc katowałam siebie i dziecko przez 5 miesięcy, aż się tak wściekłam, że całkowicie przestawiłam Dzidzina na mleko modyfikowane i dziecko nareszcie się najadło. A ja mogłam odłożyć laktator na półkę.

Kiedy przewracałam się ze zmęczenia, obolała i krwawiąca już kolejny tydzień, miałam wrażenie, że jestem jedyną kobietą na świecie, która przechodzi ten koszmar, bo na korytarzu w osiedlowej przychodni siedziały same super-matki w pełnym makijażu.

Kiedy przyszedł taki czas, że nie mogłam już wyjść z łóżka, sama musiałam sobie znaleźć psychiatrę.

Chciałybyśmy z Alą, że by ten blog był grupą wsparcia w koszmarnych momentach jakie są udziałem wszystkich matek.

Wszystkie wiemy, że posiadanie dzieci to najwspanialsza rzecz na świecie (przynajmniej dla nas), ale wiemy też jakie to może być trudne. Szczególnie kiedy trzeba miec talię, cycki na odpowiedniej wysokości i odpowiednio szeroki uśmiech. I czas na te cholerną kawę.

Chciałybyśmy, żeby to miejsce pomogło choć trochę odmitologizować Matkę Polkę, żebyście mogły tu złapać oddech wypisać się i wypłakać, podzielić wątliwościami czy kłopotem i być może uzyskać konstruktywną poradę od kobiet, które wiedzą o co chodzi.

Chciałybyśmy, żebyście mogły zadać pytanie i uzyskać odpowiedź; żebyście mogły podzielić się swoimi doświadczeniami. Jednak ten blog nie będzie kolejnym forum napędzającym psychozę porodową czy połogową, nie będziemy się tu straszyć czy klepać po plecach. Prosimy zatem o przemyślane wpisy i odpowiedzi na pytania czy problemy.

Każda z nas ma swoją historię, każda z nas ma sposoby na radzenie sobie, każda może pomóc innej matce, np. takiej która właśnie przeżywa laktacyjne piekło, nie śpi po nocach bo dziecko ciągle płacze; tej, która kolejny tydzień siedzi w domu i chodzi po ścianach; tej, której stanowisko pracy zostało przesunięte po macierzyńskim; czy takiej, która usłyszała złe wieści na temat zdrowia swojego dziecka - podzielmy się tym co potrafimy i co wiemy.

Ja, na ile starczy mi sił i czasu, służę pomocą, szczególnie w sprawach dotyczących rozwoju dziecka i pielęgnacji - jestem psychologiem, zajmuję się rozwojem człowieka, właśnie robię specjalizację we wczesnej interwencji i wczesnym wspomaganiu, uczę studentów psychologii rozwojowej i czasem konsultuję/diagnozuję. Kilka lat mieszkałam w Irlandii, gdzie pracowałam naukowo i prowadziłam bloga DublinDok.

Zapraszamy matki obecne i przyszłe, doświadczone i niedoświadczone, pracujące poza domem i w domu, wszystkie, którym czasem potrzebne jest miejsce tylko dla nich.

piątek, 22 stycznia 2010
Festiwal Zadry

festiwal ZadryZ okazji 10-lecia feministycznego pisma Zadra  zapraszamy na Festiwal Zadry. Festiwal odbędzie się w Krakowie w dniach 25-31 stycznia, od poniedziałku do niedzieli. Codziennie redakcja Zadry zaprasza na spotkania, dyskusje i pokazy filmów.Szczegółowy program Festiwalu można przeczytać na blogu Zadry: www.10latzadry.blox.pl, na stronach eFKi i na stronie Zadry na Facebooku.

Wstęp na wszystkie imprezy festiwalowe jest wolny. Zapraszamy!

środa, 20 stycznia 2010
call for papers do Artmixa

Niebawem ukaże się nowy numer „Artmixa” http://obieg.pl/artmix o antygatunkowizmie.

Jednak już teraz informujemy o możliwości nadsyłania tekstów do dwóch następnych numerów: „Gender w Europie Wschodniej” oraz „Intymność”.

GENDER EUROPY WSCHODNIEJ  - marzec/kwiecień 2010
Ten numer odnosić się  będzie do wystawy, która zostanie otwarta w marcu 2010 roku w Galerii Sztuki Współczesnej Zachęta Gender Check. Femininity and Masculinity in the Art of Eastern Europe. Wydaje się, że ta wystawa może być przełomem w badaniach problematyki reprezentacji płci w sztuce Europy Środkowej, zmuszając do przyjrzenia się pracom już nie w kontekście porównań ze sztuką powstającą na Zachodzie, ale w kontekście prac tworzonych w „gorszej” części Europy. Może ona również być ważnym impulsem do dyskusji na temat feminizmu w Europie Wschodniej.

Proponujemy zastanowienie się nad następującymi problemami:


Sztuka feministyczna Europy Wschodniej
Podwójne mechanizmy opresji: komunizm i patriarchat
„Prywatne jest polityczne”  – jak można to rozumieć w kontekście doświadczeń życia w krajach komunistycznych?
Nieznane związki pomiędzy sztuką poszczególnych krajów Europy Wschodniej
Dlaczego brakuje nam własnych metodologii?
Pytanie o teorie feministyczne w Europie Wschodniej
Feminizm a postkolonializm
Wyzwolenie przez kulturę  konsumpcyjną?
Kobiecość i męskość – płeć bloku wschodniego
Męskość – konstrukt feminizmu?


INTYMNOŚĆ  - październik 2010
Intymność jest tematem, który wydaje się mieć wiele związków ze współczesna sztuką i kulturą wizualną, w szczególności zaś wydaje się mieć duże znaczenie w sztuce feministycznej. Nasuwa się pytanie o eksponowanie sfery intymnej przez artystki feministyczne, a także artystów i artystki zajmujące się problematyką homoseksualności. Próba odpowiedzi na to pytanie uruchamia całą lawinę wątków. Czym jest poczucie intymności, na czym polega relacja między tym, co intymne a tym, co publiczne; jak w sztuce intymność jest eksponowana? Warto poruszyć kwestię intymności jako obszaru (nie)kontrolowanego przez sferę publiczną: na ile jest ona oazą wolności a na ile obszarem ubezwłasnowolnienia i przemocy? Warto się zastanowić nad pojęciem intymności w stosunku do ciała i nagości, na czym polega wstydliwość sfery intymnej i jak wiąże się ona z seksualnością, w jaki sposób w sztuce przekraczane są granice intymności własnej i cudzej i czy wiążą się z ingerencją w intymność innych. Zagadnienie intymności nabiera też szczególnego wymiaru w dobie kultury internetu, przez co wydaje się szczególnie aktualne.
Proponujemy zastanowienie się nad następującymi problemami:


Na czym polega poczucie intymności?
Wstydliwość sfery intymnej
Intymność a seksualność
Sfera intymna a sfera publiczna
Intymność w sztuce odnoszącej się do homoseksualności
Eksponowanie przez artystów własnej intymności, intymnych czynności
Pojęcie ciała i nagości a pojęcie intymności
Przekraczanie granic intymności swojej i cudzej, ingerencja w czyjąś intymność
Ciemne strony intymności
Intymność jako sfera przemocy
Intymność w dobie internetu


Teksty prosimy przesyłać na adres artmix_obieg@tlen.pl


Termin przyjmowania tekstów do numeru drugiego to 1.03.2010, a do numeru trzeciego 1.09.2010



Pozdrawiamy serdecznie - Iza Kowalczyk, Edyta Zierkiewicz i Dorota Łagodzka

niedziela, 17 stycznia 2010
Eve Ensler, Monologi waginy we Wrocławiu

Zapraszamy do Impartu:

28 stycznia 2010, godz. 19.00

29 stycznia 2010, godz. 19.00

30 stycznia 2010, godz. 19.00

31 stycznia 2010, godz. 19.00

MONOLOGI WAGINY

EVE ENSLER

Eve Ensler  – Monologi waginy
Przestawienie premierowe


reżyseria: Grażyna Popowicz
scenografia i kostiumy: Elżbieta Terlikowska
muzyka: Bartek Straburzyński
tłumaczenie: Hanna Szczerkowska
obsada: Ewelina Paszke-Lowitzsch, Bogna Sztencel, Małgorzata Kałuzińska

Złożona z bezpruderyjnych monologów sztuka stała się prawdziwym hitem. Ensler doskonale trafiła, wypełniając lukę w dyskursie o kobiecej seksualności. Wagina, choć daje życie i jest kwintesencją SŁABEJ płci, jest kompletnie nieznana. Nie tylko dla mężczyzn, ale przede wszystkich dla kobiet, które od ich wagin odgradzają: wstyd, kompleksy, poczucie winy. Akceptacja siebie, utożsamienie się ze swym ciałem to dla Ensler początek poznawania własnego JA, początek niezbędny, by stworzyć osobowość – kobietę, która nie wstydzi się siebie i potrafi walczyć o swoje. Monologi… potrafią być też radosne – pokazują radość poznawania siebie, odkrywania własnej zmysłowości.

Pokłosiem spektaklu było powstanie ruchu i fundacji V-Day, która zajmuje się zbiórką pieniędzy na pomoc kobietom, które zostały ofiarami przemocy, gwałtów i molestowania. Monologi waginy doczekały się premier w prawie trzydziestu krajach. Wśród aktorek, które brały udział w licznych przedstawieniach znajdziemy takie gwiazdy jak Cate Blanchett, Glenn Close, Jane Fonda, Kate Winslet, Meryl Streep, Salma Hayek i Whoopi Goldberg.

Bilety: 20 zł


Szczegóły: www.impart.art.pl

Zapraszamy!!

 

Bilety w kasie Centrum Sztuki Impart, tel. 071/ 341-94-32 rezerwacje@impart.art.pl
Punkty sprzedaży i sprzedaż internetowa: www.eventim.pl

Sklep Muzyczny De`Molika, ul. Kazimierza Wielkiego 65, Wrocław, tel. 071 - 346-89-26, www.demolika.pl

Joanna Mazurek
Centrum Sztuki Impart
ul. Mazowiecka 17
50-412 Wrocław
www.impart.art.pl

tel. +48 71/344 28 14
tel. +48 601 393 039

czy praca domowa to praca?

Zapraszamy do głosowania na nasz blog www.alebalagan.blox.pl, który startuje w konkursie blog roku 2009 w kategorii "Profesjonalne".

Zgłosiłyśmy się do tego konkursu głównie w celach propagatorskich i ideowych, żeby zamanifestować, że praca domowa jest pracą. Stoczyłyśmy bitwę, by praca domowa kobiet została zakwalifikowana przez organizatorów konkursu do kategorii "Profesjonalne".

Najpierw wylądowałyśmy w "Ja i moje życie", bo jak ktoś pisze o sprzątaniu, gotowaniu, prasowaniu, etc. to według niektórych zalicza się to tylko do codziennego opisywania swojego życia i nie ma nic wspólnego z profesjonanym, eksperckim podejściem do tematu. Praca domowa nie jest przecież pracą, to tylko siedzenie w domu. 

Otóż według nas twierdzenie w dzisiejszych czasach, że prace domowe nie są pracą ani tematem społecznym i ekonomicznym zalatuje obciachem i obskurantyzmem.  

Tym mniej więcej zajmujemy się na blogu od ponad dwóch lat - nieodpłatną domową pracą kobiet. Zamiatamy pojęciowe śmieci, odkurzamy zaśniedziałe poglądy, a z fartucha robimy sztandar nowej udomowionej filozofii dla chłopców i dziewczynek - jak głosi podtytuł alebalaganu.

 

Czy pranie, sprzątanie, prasowanie i gotowanie to praca? Wyraź opinię
głosując na blog o nieodpłatnej domowej pracy kobiet,
www.alebalagan.blox.pl w konkursie Blog Roku w kategorii "Profesjonalne". Wyślij es o treści B00271 na nr 7144 (1,22zł) - dochód z smsów przeznaczony na cele charytatywne.

an.naja i kantallupa

P.S. Głosowanie trwa do 21 stycznia, do godz. 12.00.

10:21, kantallupa
Link Komentarze (5) »
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 44