feministyczno-genderowo-queerowa mozaika myślowa


Miłość nie wyklucza - żądamy ustawy o związkach partnerskich!
Blog > Komentarze do wpisu
Przeciwko manipulacjom wobec osób homoseksualnych w mediach
Przekazuję prośbę od Anki Zawadzkiej z PL dotyczącą listu otwartego przeciwko manipulacjom medialnym o osobach homoseksualnych:
 
"Proszę o upowszechnianie tego listu za pomocą dostępnych środków: na Waszych portalach, w Waszych mediach.
Możecie przy okazji dodać "linki" do artykułów i prac na temat osób nieheteroseksualnych.
Stwórzmy internetową płaszczyznę informacyjną o LGBT! Dodajcie Państwo, co uważacie za właściwe, ale polecam: www.porozumienie.lesbijek.org
gdzie znajdują się "Fakty przeciwko mitom o lesbijkach i gejach". Każdy z nas potrzebuje czasami przypomnienia sobie terminów, dat itp i tu m.in. znajdzie podpowiedź!
 
List zostaje też skierowany do Rady Etyki Mediów i poinformujemy Państwa, jaką otrzymaliśmy odpowiedź.
Jeśli możecie przetłumaczyć go na angielski i upowszechniać poza granicami kraju, to jeszcze lepiej.
Ze wzruszeniem przyjmowałam każdy list informujący o poparciu inicjatywy.
Dziękuję za Waszą pomoc przy zbieraniu podpisów i za ich oddanie.
Pozdrawiam słonecznie"
 
Anna Zawadzka
 

 List otwarty

 

Szanowni Państwo

 

W związku z coraz bardziej niepokojącymi materiałami pojawiającymi się w przestrzeni medialnej o zafałszowanej treści, wskazującymi na to, że homoseksualność jest chorobą, z której można się wyleczyć, dewiacją, niemoralną postawą mającą negatywny wpływ na „normalną rodzinę”, za jaką autorzy tych tekstów uważają tylko rodzinę składającą się z matki, ojca i dzieci, chcemy stanowczo zaprotestować wobec emisji takich programów w mediach publicznych.

Pragniemy zauważyć, że upublicznianie takich materiałów jest nie tylko niezgodne z obecnym stanem wiedzy, ale i z misją mediów publicznych, do wypełniania której obliguje ustawa.

TVP SA musi spełniać swą funkcję, co wynika z ustawy o radiofonii i telewizji, w ramach której jest zobowiązana do dostarczania programów skierowanych do mniejszości, w tym seksualnych.

Rzeczywistość jest taka, że nie tylko jej nie wypełnia, ale emituje programy sprzeczne z obecnym stanem wiedzy (WHO – Światowa Organizacja Zdrowia – w 1991 r. wykreśliła homoseksualizm z listy chorób), informując o pozytywnych przykładach leczenia z orientacji homoseksualnej.

Jednocześnie w mediach można spotkać częste przykłady zafałszowanych informacji o osobach homoseksualnych pisane ostrym atakującym językiem, co może prowadzić do powstawania wobec nich uprzedzeń:

„(…) legalizacja związków jednopłciowych jest groźna dla danego państwa także z ekonomicznego punktu widzenia. Wystarczy sobie uzmysłowić, że związki osób tej samej płci nie dają nadziei na przyszłość i w przypadku ich rozpowszechnienia skazywałyby państwo na fizyczną, a przez to materialną zagładę. (…)”

„(…) Przypomnijmy, że płciowość uwidacznia się zarówno w aspekcie biologicznym, psychologicznym, jak również w relacjach społecznych. Dlatego też kobieta potrzebuje mężczyzny, a mężczyzna kobiety. (…)”

„(…) Rozwiązać problemu wywołującego u lesbijek dyskomfort w wyniku zderzenia z prawdą o ludzkiej płciowości nie zdoła nawet klonowanie(…).”

„(…) Uwidacznia się w tych artykułach, iż przedstawione kobiety chcą się bawić macierzyństwem, a dziecko ma być jedynie maskotką w ich rękach – liczą się ich potrzeby, a nie dobro dziecka, które ma prawo mieć zarówno ojca, jak i matkę. (…)”

To są tylko wybrane cytaty z jednego artykułu, a pojawiają się systematycznie, opublikowanego w wysokonakładowym dzienniku docierającym do ludzi, którzy nie mają szansy zweryfikować rzeczywistości, bo edukacja seksualna w polskich szkołach nadal nie istnieje. Forsuje się kłamliwe tezy i nie daje się ludziom możliwości ich  konfrontacji z rzetelną wiedzą, do której dostęp się ogranicza.

Młodzież nie tylko nie jest informowana o orientacjach psychoseksualnych, ale nie ma informacji o możliwościach planowania rodziny i odpowiedzialnego podejścia do macierzyństwa i ojcostwa, a także o tym, że ma prawo nie wybrać sobie roli ojca czy matki, co w przyszłości może prowadzić do kolejnych społecznych problemów.

Materiały prasowe nawołujące do leczenia osób homoseksualnych czy pokazujące je jako osoby wzbudzające współczucie, nieszczęśliwe, demoralizujące i szkodliwe dla społeczeństwa są liczne i wywołują społeczny niepokój i mogą budzić antagonizmy.

 

Lista organizacji i nazwiska osób popierających list:

 

Anna Zawadzka - Grupa Pro-Choice - Stowarzyszenie S.O.S

Radek Oliwa - Inna Strona

Jan Malewski - redaktor miesięcznika Inprecor (Paryż)

Bożena Umińska Keff  - dr nauk humanistycznych, pisarka

Danuta Stolarz - absolwentka polonistyki, pracownik firmy telekomunikacyjnej

Yga Kostrzewa - działaczka LGBT

Ewa Dąbrowska-Szulc - przewodnicząca Stowarzyszenia Pro Femina

Agata Engel-Bernatowicz - psychoterapeutka

Izabela Filipiak - dr nauk humanistycznych, pisarka

Anna Zawadzka - działaczka LGBT

Porozumienie Lesbijek (LBT)

Lambda Warszawa

Fundacja Feminoteka

Marta Dzido – pisarka

Magdalena Okoniewska – dziennikarka, pisarka

Joanna Erbel - studentka socjologii UW, fotografka.

Rafał Bernatowicz - przedsiębiorca,

Grażyna Engel

Marek Engel - nauczyciel

Katarzyna Kądziela

dr Jacek Kochanowski - socjolog

Anna Kucharska – kura domowa

Łukasz Pałucki - Ambasador ILGCN w Polsce

Tomasz Karpiński - dziennikarz, twórca ludowy,

Alicja Plachówna - bezrobotna

Monika Rak

Monika Bluszko

Hanna Samson

Patrycja Dołowy - fotografka, mikrobiolożka, doktorantka PAN

Paweł Morga

Anna Kołłajtis Dołowy - pracownik naukowy

Aleksandra Polisiewicz

Robert P. Łukasik - wydawca Magazynu AYOR

Sebastian Cichocki

Jan Kosiński

Magda Strzelecka - PK8M, graficzka

Marek Zawadziński - grafik komputerowy

Monika Płatek - prawniczka Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego

Krzysztof Pawłowski - Polskie Stowarzyszenie Edukacji Prawnej

Anna Kamińska - trenerka, dyrektor PR Magazynu AYOR

Jan Dzierzgowski - student, Warszawa

Julia Kubisa Warszawa

Paweł Hermeliński

Nicole Dołowy

Alina Cala

Radosław Włodkowski

dr Marek Mosakowski

dr Iza Desperat - socjolog, badaczka gender

Karolina Sztandar-Sztanderska - doktorantka w Instytucie Socjologii UW

Anna Laszuk – dziennikarka Radia TOK FM

Katarzyna Szaniawska - studentka, Warszawa

Kazia Szczuka

Ola Chrzanowska

Marcin Kęszycki

Izabela Kowalczyk - dr nauk historycznych

Joanna Piotrowska - Fundacja Feminoteka

Ewa Charkiewicz

Iwona Stefańczyk

Tomasz Michalczewski - student inżynierii produkcji PW

Piotr Domżała

Aneta Balik - Dublin, Irlandia

Michał Płaczek

Tatiana Kowalewska

Monika Szczawińska-Kilias

Jarosław Kilian - adiunkt, Instytut Socjologii UW

Cezary Bałdyga

Magda Micińska, nauczycielka

Jakub Mikoszewski – nauczyciel

Małgorzata Dynak

Paulina Dąbrowska

czwartek, 15 lutego 2007, izakow2

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack URL wpisu:
Komentarze
2007/02/16 13:36:05
Ciekawi mnie to, czy znacie jakieś pary z minimum piętnastoletnim stażem.

Wierzę w to, że takie są, ale czy stanowią regułę, czy ewenement w społeczności homoseksualistów?
-
2007/02/18 20:56:45
Od kilku dni obserwuję, ze nikt nie udziela odpowiedzi na pytanie. Ja tez nie udzielę. Jednak chciałam tu dopisać, ze tak postawione pytanie też jakoś naświetla sprawę. w ogóle uważam, ze to nieporozumienie. Znam kilka lesbijskich zwiazkóe, które rozpadły sie po 5, 6 latach. Były to dobre lata dla osób, które żyły w tych związkach. Znam tez zwiazki heteroseksualne, które latami się ciągna ze względu na społeczne tak zwane uwara gdyby chodzilo naprawde o bliskośc tych osób, dawno by razem nie byli.

Nawet nie chcę przeciwstawiać tych historii.Niech sobie wszyscy żyją, jak chcą. Dla mnie nie jest oczywiste, ze piętnasto- czy dwudziestoletni związek jest lepszy od siedmioletniego na przykład. Ale znam wiele osób [ młodych małżeństw heteroseksualnych], które w identyczny sposob, jak ten przedstawiony w komentarzu powyżej obnizają jakos rangę homoseksualnych związków.Albo coś próbuja sobie wmówić - że są lepsi, na przykład...
-
2007/02/18 20:58:51
chodziło mi o " społeczne uwarunkowania"